Reisimpressies.nl

Studiereis Azoren 25-30 April 2007

Eerst een inleiding over de Azoren:

De Azoren bestaan uit 9 bewoonde eilanden die samen een provincie vormen binnen de republiek Portugal. Ze liggen midden in de Atlantische Oceaan op 1460 km. van de Europese kust en 3750 km. van de Noord-Amerikaanse kust. De eilanden zijn van vulkanisch oorsprong en dat zie je op vele eilanden terug, vulkaanmeren, lavastranden en geisers.

De Azoren kent het hele jaar door een gematigd klimaat zonder grote temperatuurverschillen, deze schommelt tussen een minimum van 14 en maximum van 25 graden per jaar. De gemiddelde watertemperatuur, onder invloed van de Golfstroom, ligt tussen de 16 en 22 graden. Het is aan te raden om lichte en luchtige kleding mee te nemen en iets warms voor de frissere avonden en dagen. Een regenjas wordt aanbevolen met name in de maanden oktober tot en met april.

De ruim 240.000 inwoners leven van de veehouderij, je ziet vele weilanden met koeien. Je komt er ook wijngaarden tegen en verder verbouwen ze voor eigen gebruik vele groenten, fruit.Nadat in de negentiende eeuw als gevolg van een virus de productie van sinasappelen werd stilgelegd kwamen er tabak- en theeplantages. De theeproductie bleef erg belangrijk voor de Azoren tot de 2etijdens onze reis

bezocht.In het verleden was de walvissenjacht een grote bron van inkomsten maar tegenwoordig is het zoeken naar walvissen alleen nog een toeristische attractie. Wereldoorlog, toen moesten 7 van de 8 fabrieken sluiten. De enige die overbleef was de theefabriek Gorreana, deze hebben we

Nog een paar praktische tips:

· Je hebt voor de Azoren een geldig paspoort identiteitskaart nodig dat nog min. 3 maanden geldig is na terugkomst.

· Er zijn geen vaccinaties verplicht voor de Azoren en het water uit de kraan bevat meer chloor dan wij gewend zijn en daarom niet zo geschikt om te drinken ( is niet schadelijk).

· De valuta is euro’s, je kunt bijna overal pinnen (Multibanco= pinautomaat) en creditcards worden vrijwel overal geaccepteerd maar wordt soms een toeslag voor berekend.

· De voltage is 220 volt, er worden 2- pins stekkers gebruikt.

25 April 2007:

Na een 4 uur durende vlucht vanaf Amsterdam met de SA551, Sata International (de luchtvaartmaatschappij van de Azoren) landden we om 00.45 lokale tijd op de luchthaven van Sao Miguel: Ponta Delgada. Het is hier 2 uur vroeger dus voor ons gevoel was het al kwart voor 3 ‘s nachts, gelukkig was de transfer naar Hotel Sao Miguel Park in de stad Ponta Delgada maar 15 min. We zijn na het inchecken regelrecht ons bed ingekropen want de volgende dag moesten we alweer om 08.30 uitchecken.

Het eiland Sao Miguel:

Dit is het grootste eiland van de Azoren en staat bekend als het “Groene Eiland”. Ik vond het qua natuur ook het meest gevarieerde dat we gezien hebben, tropische begroeiing afgewisseld met weilanden en vele soorten bloemen. Het eiland telt 140.000 inwoners waarvan wel 130.000 in de hoofdstad Ponta Delgada. Deze stad ligt aan een grote baai en is het toeristische hart van Sao Miguel. Het heeft vele musea, monumenten en een jachthaven waar vele zeilers binnenzeilen.

Hotel Sao Miguel Park/Ponta Delgada:

Een goed stadshotel met uitgebreid ontbijtbuffet, kamers zijn goed ingericht en van alle standaardfaciliteiten voorzien. We hebben eigenlijk alleen de kamers gezien en het ontbijt genuttigd dus meer persoonlijke beschrijvingen kan ik helaas niet geven.

26 april 2007:

Route langs de kust naar Villa Franco do Campo gaat over smalle wegen en langs kleine zwarte strandjes. Je ziet vele weilanden met koeien, tuintjes met groenten, fruit en aardappelen voor eigen gebruik. Bij Caloura maken we een fotostop, waar je een mooi uitzicht hebt over de kust.

Villa Franco do Campo: de oude hoofdstad van Sao Miguel. Hier hebben we een wandeling gemaakt langs een klein kerkje naar de oude en nieuwe haven. We liepen langs de zee en ik dacht in de verte een walvis te zien……maar het kunnen ook golven zijn geweest. In de oude haven liggen de echte oude vissersbootjes waar verschillende vissers aan het werk waren, boten aan het repareren en iemand was een visnet aan het herstellen. In de nieuwe haven, waar luxere zeilboten liggen, hebben we een cappuccino gedronken voor 1 Euro. Voordat iedereen iets te drinken had waren we een tijdje verder, ze laten zich niet haasten en dat typeert weer de charme van het eiland!

Daarna verder naar het kratermeer Lagoa das Furnas, hier hebben we eerst deFurnas Lake Villa’s bezocht. Deze liggen vlakbij het meer en middenin de prachtige natuur. Furnas ligt op 3 km. en vanwege de rustige ligging is een auto inclusief bij Holland International. Ze hebben 2 en 3- kamervilla’s en zijn strak, modern ingericht met keukentje, open haard, tv en in de woonkamer heb je een prachtig uitzicht op de natuur. Verder is er een klein zwembadje en verhuren ze fietsen en kano’s.

Furnas is bekend om zijn botanisch tuin, die prachtig onderhouden is en zijn zwavelbronnen. Op verschillende plaatsen borrelt warm water of modder omhoog en komen er flinke rookwolken uit de grond stinkend naar zwavel.

Voor de lunch zijn we eerst teruggereden naar het kratermeer Lagoa das Furnas omdat ze onze lunch hier klaarmaakte. De restaurants van de omgeving gaan hier ’s morgens met een grote ketel vol met vlees of vis en groenten naar toe en zetten deze ketels in de grond, omdat de grond zo warm is wordt het eten in 4 uur (vis) of 6 uur (vlees) klaargestoomd. Het smaakte wel maar ik vond de zwavelgeur best overheersen.

Na de lunch zijn we naar de berg Pico do Ferro (570 m.) gereden om nog een mooi plaatje te maken van bovenaf van het kratermeer Lagoa das Furnas. Wat me opviel, en later nog op vele andere plaatsen, dat er veel picknickplaatsen zijn met vaak een speeltuintje voor de kinderen.

We hebben nog de enigste theeplantage van Europa bekeken, de theefabriek Cha (= thee) Gorreana is ruim 100 jaar in bedrijf en produceert 60 ton thee per jaar. De zwarte thee kent 3 variaties: Orange Pekoe, Pekoe en Broken Leaf. Je kunt hier de machines in werking zien,de produktie van het begin tot het einde en op het laatst kun je zelf nog een kopje thee drinken.

Via een mooi uitzichtspunt Baia de Santa Iria , waar we nog effetjes konden genieten van de zon, zijn we teruggereden naar de luchthaven voor de vlucht naar Terceira om 18.40 (duur ongeveer 40 min.). De luchthaven van Terceira is een belangrijke, strategische luchthaven voor verschillende operaties bij oorlogen, de Concorde en de spaceshuttle kunnen hier zelfs landen. Bij aankomst op Terceira, de luchthaven is gelegen in het noorden, reden we dwars over het eiland naar Angro Do Heroismo in het zuiden. Hier arriveerde we om 20.00 in Hotel do Caracol waar we incheckte voor 2 nachten. We hadden een uurtje tijd om ons op te frissen en daarna vertrokken we naar een Quinta do Martelo, een soort openluchtmuseum met typische Portugese ambachten: o.a. een kapper, weverij, stokerij en een winkeltje. Om 22.30 kregen we pas het eten: koolsoep met brood, stoofvlees in wijn gebakken en cake/pudding na. We zouden eigenlijk nog een speurtocht hebben door de stad maar het was al na middernacht dus hebben ze het maar niet meer aangedurfd om die kakelende meiden door de stad heen te sturen!

27 april 2007:

Om 08.00 ontwaakt in Hotel Do Caracol, dit 4 sterren-hotel ligt zo’n 500 m. van de hoofdstad Angro do Heroismo en direct aan zee. Let op: aan zee en dus, zoals op vele plaatsen op de Azoren, niet aan een strand! Het heeft vele faciliteiten waaronder een uitgebreid wellnessprogramma met o.a. thallaso-therapie, antistres-programma, binnenzwembad, sauna.Het ontbijt is lekker en de ontbijtruimte heeft een prachtig uitzicht over de zee. De kamers zijn mooi en fris ingericht.

Het eiland Terceira:
Het meest dichtbevolkte eiland van de Azoren en werd als 3e (= Terceira) eiland ontdekt. De bronnen van inkomsten zijn o.a. landbouw, akkerbouw en visserij. Je ziet ook vele koeien en de weilanden worden afgescheiden door stenen muurtjes. De koeien lopen gewoon over de weg naar een ander weiland, ze weten blindelings de weg.

Het eiland is vooral bekend om zijn hoofdstad Angro do Heroismo, die op de wereld-erfgoedlijst staat van Unesco. Deze stad is het eerste voorbeeld van de 16e eeuwse Europese stedenbouw in de Atlantische oceaan en heeft prachtige gebouwen en musea. Alleen is de stad een aantal jaren geleden zwaar getroffen door een aardbeving en zie je vele nieuwe oranje daken. Verder kun je mooi wandelen op het eiland door de prachtige natuur, vind je er vele grotten, een groot vulkaanmeer en zijn er van mei tot september vele religieuze “fiestas”.

Om half tien vertrokken we naar Monte Brasil, een berg waarvan je een prachtig uitzicht hebt over de hoofdstad en de zuidkust. Op weg naar de top zie je nog gedeel-telijk een fort en ook hier weer overal picknickplaatsen. Helaas was het slecht weer en het begon te regenen, er werd zelfs al voorzichtig gezegd dat de dolfijnentrip van ’s middags wegens het weer niet kon doorgaan…. Eerst nog een stadswandeling door Angro do Heroismo waar we een kerk hebben bekeken, wat door de straatjes gewandeld en snel nog iets gekocht voor het oranjefeest van 29 april. Om 11.00 zouden we weer bij elkaar komen maar omdat er nog niemand was hebben we nog een (erg sterke) koffie gedronken in een lokaal café.

Daarna gingen we toch naar de haven voor degene die het aan durfde op dolfijnentrip, uiteindelijk ging toch bijna iedereen mee. MAAR de golven waar erg hoog, ik schat zo’n 2 tot 3 meter, en de boot (een soort zodiak) klapte met flinke klappen op het water. Ik zat voorop en kreeg de meeste klappen maar werd niet nat maar degene die achter zaten waren kliedernat. We kwamen langs het eiland Cabra met zijn grotten en voeren via de zuidkust naar Praia da Vitoria aan de oostkust.. We vonden het heel tof maar dolfijnen hebben we helaas niet gezien en daarom gaf de “kapitein” ons een extra, keihard rondje door de haven van Praia da Vitoria.

We lunchten in een typisch Portugees restaurant met volksmuziek, kregen een soort vispotje en dat smaakte verrukkelijk! We vervolgden onze weg naar Algar do Carvao, dit is een natuurgebied met grotten van soms wel 100 m. diep en zijn van vulkanische oorsprong, dat zie je ook aan de wanden van lava en basalt. We zijn ook de grot afgedaald tot aan het binnenmeer en je kunt je niet voorstellen dat je eigenlijk in een krater staat.

Biscoitos (gelegen in het noorden), hier vind je natuurlijke zwem-baden aan de kust en de plaats staat bekend om zijn wijn. We hebben hier het museum met een wijngaard bezocht en natuurlijk de wijn geproefd, smaakte goed! Vervolgens zijn we nog naar een kaasboerderij gegaan en verschillende kazen geproefd, ook die waren heerlijk.Terwijl we aan het proeven waren werd er op een TV een video afgedraaid van de “nationale”sport, stierenvechten op straat (tourada à corda).

Als laatste hebben we de Quinta de Nossa Senhora das Merces bezocht, een prachtige luxe Quinta op zo’n 2 km. van Angro do Heroismo. Het heeft maar 10 kamers, een suite en in de bijgebouw een 3 kamerappartement. Het heeft o.a. een paar zitkamers die klassiek zijn ingericht, een zoutwaterzwembad en heel uniek: een eigen kapel. Prachtige locatie voor mensen die van rust houden en op een stijlvolle manier hun vakantie willen doorbrengen!

’s Avonds hebben we nog een gegeten in Pousada Forte São Sebastião, een design hotel in een 16e eeuws fort gelegen boven Angro do Heroismo. We kregen een staand buffet wat de Portugezen veelal doen bij recepties, zelf vonden we het na een lange dag erg vermoeiend om staand te eten. Maar ja, je moet alles eens geprobeerd hebben.

28 April 2007:

Om half 9 vertrokken we naar de luchthaven van Terceira voor de vlucht naar het volgende eiland Faial. De vlucht zou om 10.00 vertrekken maar het inchecken van onze 2 bussen ging niet zo snel dus vertrokken we een half uurtje later. Binnen 25 min. kwamen we aan op de luchthaven van Faial: Horta.

Faial is op zijn breedst 14 km. en 21 km. lang,het hoogste punt is 1043 m. (Caldeira). De hoofdstad Horta is jarenlang een belangrijke stopplaats geweest voor zeelui tussen Amerika en Europa. Nu is het een prachtige havenplaats waar vele zeilers uit alle hoeken van de wereld naar toekomen. Ze treffen zich in Peter’s café dat erg bekend is om zijn gin-tonic en boven het café ligt een museum met een grote verzameling potvistanden. Deze tanden zijn vroeger prachtig beschilderd door de walvisjagers. Traditie is dat de bemanning van elk zeilschip die de haven van Horta verlaat een muurschildering als aandenken achterlaat. Je zag hier ook verschillende muurschilderingen van Nederlanders.

We zijn direct doorgereden naar Caphelinos, stond igenlijk op het programma voor de volgende dag maar dan hadden we dan eens een paar uurtje vrije tijd. De vulkaan Caphelinos, gelegen in het uiterste westen van Faial, is in 1957 tot uitbarsting gekomen en heeft een vissersdorpje volledig onder de as gelegd. Tevens is er 2,4 km² land bijgekomen door de eruptie en nog steeds groeien er op dit stukje land geen bloemen of planten.

Vanuit de haven van Horta zijn we weer per boot naar het eiland Pico gevaren, dit eiland zie je al vanuit Faial liggen. Dominerend is de hoogste berg van Portugal, de vulkaan Pico (2351 m. We kwamen aan in het haventje van Madalena en hebben een flink stuk gelopen om in een lokaal restaurantje buiten het dorp een heerlijk vispannetje te eten. Daarna zijn we weer regelrecht naar de boot terug gegaan en hebben dus van Pico eigenlijk niets gezien.We gingen vanuit Pico op walvissenexcursie maar die hebben we helaas niet gezien maar wel ongelooflijk veel dolfijnen. Prachtig om te zien, ze zwommen met de boot mee en er waren zelfs jonkies!

\'s Avonds voor het eten hebben we een gin-tonic geproefd in Peter\'s Cafe en een rondleiding door het bijhorenede museum gehad. Daarna hebben we gegeten in een steengrilrestaurant in de haven van Horta, lekker met vers vlees en vis.Om dat de gin-tonic ons zo goed smaakte hebben we de avond afgesloten in Peter"s Cafe.

Zondag 29 April 2007

Een morgen vrij, pas om 9.30 gaan ontbijten en vervolgens een stadswandeling door Horta gemaakt. Prachtig stadje met leuke straatjes en winkeltjes, veel kerken (we zagen vanons hotelkamer de mensen om half 11 naar de kerk gaan) en pleintjes. Helaas was alles gesloten maar we kregen al een goede indruk van Horta. Natuurlijk was Peter"s Cafe wel open en hebben we nog een kopje koffie gedronken.Het was er behoorlijk druk en daarom lieten we Engelsen plaatsnemen bij ons aan de tafel. Leuk gesprek met hen over hun ervaringen op de Azoren, zij hadden vanuit Sao Miguel wel walvissen gespot en lieten ons trots hun foto"s zien.

\'s Middags hadden we de vlucht terug naar Sao Miguel (14.20), bij aankomst bleken van 9 personen de koffers te zijn blijven staan op Faial. Zouden \'s avonds meekomen met de vlucht van half 8, later bleek met deze vlucht ook niet maar uiteindelijk om 22.00.

Op Sao Miguel hebben we nog een accommodatie bezocht in het Noorden, in Rabo do Peixe.

Quinta de Santana: sfeervolle accommodatie met 2- en 3 kamerappartementen. De inrichting is vrij oud maar wel degelijk en het hele complex komt in het echt veel knusser over dan in de folder van Holland International. Het heeft een prachtige tuin met klein zwembad en is geschikt voor de rustzoekers en degene die vanuit hier het eiland willen verkennen (auto is inclusief).

We reden nog naar Ribeira Grande maar onze lokale agent (was blijkbaar een vervangster) kon het hotel niet vinden en later bleek dat de bus er niet kon komen??Er waren allemaal kleine straatjes en onze buschauffeur heeft goed zijn best gedaan om ons hierdoor te loodsen.

Om 18.00 kwamen we nog aan bij Lagoa do Fogo, we waren net op tijd want na 5 minuten was dit kratermeer helemaal bedekt door mist en begon het te regenen. Vervolgens zijn we naar ons hotel voor die nacht gereden, Hotel Resort Caloura te Agua de Pau. Het beste hotel van het eiland,het was ook een geweldig hotel alleen konden we ook hier niet lang van genieten want we hadden een uurtje om ons weer op te frissen voor het Knallen Oranjefeest van die avond. Allemaal in het oranje en geschminkt gingen we op weg naar Ponta Delgada hier was voor alle bussen 1 lokatie afgehuurd. Het was geweldig, een groot buffet en er was een live band met leuke muziek.

De volgende ochtend zijn we nog als afsluiting naar Sete Cidades gereden, hier kwamen alle bussen bij elkaar voor een foto. Sete Cidades zijn 2 meren gelegen in een krater met een omtrek van wel 12 km., ze zijn omringd door duizenden hortensia’s azalea’s en camelia’s.

Na een afscheidscocktail elders zijn we de luchthaven gereden van Ponta Delgada. Hier vertrok onze vlucht om 13.00, we waren iets later dan gepland maar in Amsterdam hebben we ruim een uur op onze koffers kunnen wachten. Deze waren bij het vliegtuig op het platform blijven staan en daar kwamen ze pas laat achter…..

Deze studiereis was een geweldige en mooie kennismaking met de Azoren, ik raad deze eilanden echt aan voor mensen die houden van natuur, graag actief bezig zijn en die iets anders willen dan zon, zee en strand! (en dat heb je hier ook)