Reisimpressies.nl

Donderdag 30 september 2010

De reis is begonnen. Even voor 09:00 vertrekken Guus en ik thuis en gaan op weg naar het station in Roermond. Binnen een kwartier zijn we er al, dus ruim op tijd voor de trein van 09:30. We nemen afscheid en ik heb het best wel even een beetje moeilijk. Met een overstap in Utrecht kom ik om 11:30 op Station Schiphol aan. Ik loop met (weer) veel te veel bagage (had ik maar een andere handbagagetas meegenomen) naar de incheckbalie, ben een van de eersten. Langzamerhand druppelt iedereen binnen, ook Petra Kok, onze tourleader. De begroetingen met "oude" bekenden zijn hartelijk, er zijn ook weer wat nieuwe gezichten en de kennismaking verloopt prettig. We zijn echter veel en veel te vroeg en het is lang wachten tot 14:20, de tijd dat we bij de Gate moeten zijn.
Precies op tijd vertrekt het toestel van ArkeFly, rechtstreeks naar Goa.

Vrijdag 1 oktober 2010

De tijden die ik nu verder in dit verslag zal zetten, zijn allemaal lokaal. Het is hier dus drieeneenhalf uur later dan bij jullie in Nederland. Om precies de aangegeven tijd van 04:30 landen we op Dabolim Airport (nog aangelegd door de Portugezen, er zijn 2 terminals, 1 voor nationale vluchten en 1 voor internationale vluchten) waar we begroet worden met een roos en de muziek van een speciaal voor ons opgetrommeld orkestje dat midden in de nacht moet aantreden.

De vlucht was top, heel goed verzorgd met een prima boordservice. Onze plaatsen waren Economy, op de terugreis vliegen we Comfort Class.

Het is nu al 25 graden en tamelijk vochtig. Per bus rijden we naar ons eerste hotel. Het is zo vochtig dat de ruiten van de bus helemaal beslagen zijn, van de omgeving hebben we dus weinig kunnen zien. De weg was slecht met veel drempels, wel was te zien dat er links wordt gereden en dat op heel erg veel plaatsen politiecontroles waren. Dat was trouwens ook wel nodig want ze rijden hier als gekken, een auto huren zal ik dan ook niemand aanbevelen. Of het moet in de komende dagen anders worden, maar dat kan ik me nauwelijks voorstellen.

We logeren in hotel Sea Breeze Candolim **1/2 in Candolim. Het hotel is eenvoudig maar heeft wel een zwembad. Het inchecken ging snel, we moesten onze pas inleveren en er werden godweethoeveel kopieen gemaakt waar weer notities bijgezet werden, een hele ceremonie. Verder is alles een beetje gedateerd, de kamers zijn klein en eenvoudig ingericht met een kleine badkamer met douche en wastafel. Geen zeepjes of zo, maar goed dat ik alles zelf meegenomen heb. Wij zijn dit seizoen de eerste gasten, het hotel moet er ook nog aan wennen, misschien dat het er eigenlijk wel bijhoort, maar dat weet ik natuurlijk niet. Mijn kamergenoot is Martine, een Zeeuwse waarmee het best gezellig is, en..........we slapen in EEN bed dat ook nog tamelijk klein is. Er is 1 laken en verder helemaal niets, de kast is te klein om er iets fatsoenlijk in op te hangen.

Iedereen had het wel gehad na de lange reis en de hobbelige transfer en waren blij (ik in ieder geval wel) om naar bed te kunnen. Gelukkig vielen we snel in slaap en werden om ongeveer 10:30 wakker. Even de badkamer in, alleen maar koud water, maar dat bleek normaal te zijn. Om 11:15 was de eerste bijeenkomst in de lounge van het hotel. Iedereen moest zich nog een keer voorstellen onder het genot van een drankje. Alles gaat wel op zijn elfendertigste, haasten is er niet bij, maar dat kan eigenlijk ook niet met deze hitte, het is inmiddels al 40 graden.

Het bekijken van de andere hotels gaat beginnen. Het eerste is Hotel Colonia Santa Maria *** in Calangute, hier gebruiken we de lunch (een eenvoudig hot, spicy buffet), aansluitend krijgen we een rondleiding door het hotel. Ook hier is alles eenvoudig, geen luxe maar het heeft wel op een of andere manier karakter. Overal wordt gerenoveerd, het toeristenseizoen staat voor de deur, het zou mij ten zeerste verbazen als ze alles voor die tijd klaar krijgen. Vervolgens bezoeken we Hotel Sunkissed Resort **1/2 in Calangute. Ook dit is weer eenvoudig, ik zal er eens goed over denken voor wie deze bestemming geschikt is, maar daar heb ik een paar dagen langer voor nodig, eerst de rest zien.

Het laatste hotel van vandaag is Hotel Per Avel Beach * in Candolim. Het is maar 1 ster, maar maakt op mij de beste indruk, alles is netjes en er is een gezellige tuin met zitjes. Alleen jammer dat er geen zwembad is (strand ligt op ongeveer 200 meter), wel een redelijk groene tuin met bar en zitjes. Iedereen is bijzonder vriendelijk en het hotel maakt een nette indruk. Dit spreekt mij in ieder geval wat meer aan.

We krijgen even vrije tijd in Candolim. Het is een net, druk, commercieel plaatsje waar ik voor het eerst echt kennis maak met India. Het is een heel andere wereld en ik maak een groot aantal foto's van het leven op straat. Er zijn veel restaurantjes, barretjes en winkeltjes (een aantal zelfs erg modern), alles klein dus. Iedereen is wel erg vriendelijk en je voelt je welkom. Het mooie zandstrand hier schijnt een van de beste van Noord-Goa te zijn.

Na een korte vrije tijd gaan we weer terug naar ons hotel om ons langzamerhand klaar te maken voor het avondprogramma. Morgen meer en ook de eerste fotos, trouwens het is dan een Nationale feestdag in India: Gandhi Jayanti, ter gelegenheid van de geboortedag van Mahatma Gandhi. Het is een "droge" dag, d.w.z. dat er helemaal nergens alcohol geschonken wordt, ook niet in de hotels. Dat zal sommigen uit ons gezelschap goed tegenvallen!

Iedereen hartelijk gegroet en voor de familie een dikke kus!

Het is 23:00 en we zijn net terug in het hotel. Het was een hele gezellige avond waarbij we gedineerd hebben op het strand. Het was er druk en er heerste een geweldige sfeer met overal "uitgaande" mensen. Het eten was lekker, een voorgerecht met allemaal hapjes en een hoofdgerecht. Nu lekker op tijd naar bed want de slaap is er toch een beetje bij ingeschoten.

Zaterdag 2 oktober 2010

Vannacht echt goed geslapen en ik voel me daardoor een stuk beter. Het ontbijt in het hotel was nog niet klaar, daarom vertrokken we een dik half uur te laat voor de jungletocht "Jungle Book". In het kort: de rit naar het Shanti Nature Resort duurde 1 uur en 45 minuten. We begonnen met een tocht op een olifant, 4 man per olifant. Toen we terug waren, genoten we van een olifantenshow. Lunch in het olifantendorp waar in de bomen ondeugende apen zitten - enkelen van ons moeten zelfs gaan "lopen" - en daarna een junglewandeling van ruim 1 uur. Natuurlijk hoorde het olifantwassen er ook bij en ik was een van diegenen die ze moesten hebben.....

Hierbij is het belangrijk het volgende te melden: India en olifanten zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De kans is groot dat je een olifant ziet in bijvoorbeeld het stadscentrum of bij het strand. Deze "toeristische attractie" is iets waar ik bij aanbeveel om GEEN ritje op de olifant te maken, vermijd ook shows waarin olifanten hun kunsten vertonen. Waarom heb ik dan toch zo genoten? Nou, STRAUS reizen en vakantie en Holland International streven ernaar aan hun klanten alleen olifantvriendelijke excursies aan te bieden waarbij het noodzakelijk is dat de olifanten in een natuurlijke omgeving leven en de bezoekers ook daadwerkelijk iets leren en op een diervriendelijke manier met de dieren in contact komen. Samen met de dierenwelzijnsorganisatie zetten wij ons in om olifantenleed tegen te gaan en de vakantiegangers bewust te maken van olifantvriendelijke alternatieven. Degene die ons rondleidde vertelde: "de olifanten in dit reservaat worden absoluut  tot niets gedwongen, ze worden alleen met lekkere hapjes aangespoord mee te werken aan de show, iets dat ze echt heel leuk vinden. We doen er alles aan ze een goed en aangenaam leven te geven, ben je desondanks toch van mening dat wat je hier ziet  niet helemaal diervriendelijk is, dan kun je beter de show verlaten". Dit deed uiteraard niemand van ons gezelschap, er was wel te zien dat de olifanten het prima naar hun zin hadden.

Nu is het 19:30 en we zijn terug in het hotel, ik ben nog kletsnat! Niet alleen de schuld van de olifant (later blijkt iedereen het gezien te hebben, jammer genoeg heeft niemand een foto gemaakt) maar ook door de tropische regenbui die ons heeft verrast. Maar goed, ik heb vandaag in ieder geval zelf wel weer heel veel foto's gemaakt, zodadelijk gaan we met een groepje dineren in een van de lokale restaurantjes.
De verbindingen - zowel internet als mobiele telefoon - zijn hier erg slecht en ik ben een keer of tien opnieuw met mijn verhaal moeten beginnen. De rest van vandaag volgt wel als ik terug in Nederland ben. Ik ga nu douchen (de kamer ruikt wat naar een combinatie van vocht en schoonmaakmiddel nadat het hotel zo lang geen gasten heeft gehad) en daarna lekker eten. En dan morgen de omgeving verkennen op een scooter. Ik weet nog niet zeker of ik wel meedoe, eerst maar eens even de kat uit de boom kijken. Voor nu weer de groeten aan iedereen, liefs voor mijn man, kinderen en moeder en tot morgen!

Zondag 3 oktober 2010

Het is nu zondagmiddag 16:00 en ik ben net terug in het hotel van een leuke ochtend/voormiddag. Na het ontbijt stonden de scooters klaar maar ik twijfelde nog steeds. Omdat twee leeftijdsgenoten ook niet meegingen, besloten we met ons drietjes een wandeling te maken naar Calangute, een van de populairste vakantieplaatsjes, dit kostte ons zo ongeveer 20 minuten. Wat me vandaag weer opvalt is dat er zo weinig toeristen zijn (het seizoen begint pas over twee weken), wel is het overal verschrikkelijk druk met locals, het is immers zondag. Het strand schijnt weer een van de mooiste van Goa te zijn, ondanks de rode vlag (tot over enkele weken mag niet gezwommen worden). We gaan wat winkeltjes in en uit en drinken op een terrasje een kop koffie. Er wordt overal gebouwd, gegraven en gemetseld. Bij het gebouw waar we zitten zijn 2 mannen aan het graven. De puin die dan naar boven komt wordt door 4 vrouwen (van jong tot wat ouder, in traditionele klederdracht) met een touw op hun hoofd waarop een grote, stenen kom staat ongeveer 5 meter versjouwd, daar staat dan de volgende die het overneemt, dan weer de volgende en tenslotte de laatste die de puin over een muur gooit. We maken met hen een praatje, ze werken van 06:00-18:00 en lijken redelijk tevreden met hun werk. Hierna onderhandelen we met een taxichauffeur over de prijs om ons naar de burcht Fort Aguada en de vuurtoren te brengen, lopend kan eigenlijk niet want het is weer ruim 40 graden. We bieden 200 Ruhpies om ons te brengen, te wachten en naar Candolim terug te brengen. Hij wil er 250, maar wij houden voet bij stuk. De volgende doet het echter wel voor die prijs (200 Ruhpies = ca. € 4) en hij brengt ons naar de burcht die een verzameling Portugese ruines daterend uit 1609-1612 blijkt te zijn. Dit fort beschermde Old Goa tegen eventuele vijanden. De vuurtoren dateert uit 1846 maar is nu niet meer in gebruik. De naam Aguada (water in het Portugees) is zo gekozen vanwege de waterbronnen in het fort. Bij de foto van de toren wil ik nog een opmerking maken. Er is duidelijk te zien dat het beton zwart is uitgeslagen van de vocht. Dit is dus typisch iets dat me in Goa erg is opgevallen, het zwarte uitslaan is het geval bij heel erg veel gebouwen. Er wordt dan ook direct na de moussonperiode - die nu ongeveer is aangebroken -  overal enorm veel geschilderd. We lopen ongeveer 45 minuten rond, de taxichauffeur heeft mooi gewacht en stelt voor niet naar Candolim terug te gaan maar een boottocht te maken om dolfijnen te spotten. We doen het maar en krijgen er geen spijt van. Ik zit voorin de boot, kan prachtig alles zien maar word weer kletsnat en kan daardoor jammer genoeg ook geen fotos maken. Maar dolfijnen hebben we in grote getale gezien, leuk hoe ze soms - tamelijk dichtbij - met drieen tegelijk en synchroon uit het water sprongen. We komen ook langs een gevangenis (naast de vuurtoren) waar de bewoners uitgebreid naar ons zwaaien.

Na de boottocht van ongeveer drie kwartier brengt onze chauffeur (die weer braaf gewacht had) ons terug naar Candolim waar we bij de Fishermans Wharf de lunch gaan gebruiken. Ook dit kost weer 200 Ruhpies en het was heerlijk! We lopen terug naar het hotel en nemen op het terras plaats. Alle drankjes zijn echter lauw, de koeling blijkt kapot te zijn.

Ik ga naar mijn kamer en terwijl ik mijn verslag doorbel (dit keer ging het redelijk goed) komt Martine binnen, terug van de scootertocht. Ze vertelt dat de scootertocht door iedereen als heel leuk is ervaren, wel is er weer een enorme tropische regenbui gevallen en ze is kletsnat. Dan verlang je natuurlijk naar een lekkere, hete douche, maar het water is koud zoals ook de dagen hiervoor.

Vanavond gaan we met de hele groep uit eten en morgen verkassen we naar Zuid-Goa, daar schijnt alles wat luxer te zijn. Groeten en liefs aan iedereen!

Maandag 4 oktober 2010

Het is nu rond middernacht, vandaag zijn we verkast naar hotel Alila Diwa, superdeluxe, zeker als je van Sea Breeze afkomt. Eigenlijk een beetje TE luxe, het is er niet druk en niet erg gezellig, dat zal wel veranderen als het hotel volbezet is. Ik heb een prachtige kamer, een van de mooiste die ik ooit gehad heb. Iedereen heeft een kamer voor zichzelf, dat geeft wel wat meer privacy.

Vanmorgen hebben we nog in Sea Breeze ontbeten. Tijdens het ontbijt werd ik door een beestje gebeten, hier de hele dag een dikke hand van gehad, was best wel lastig. Het begint nu te slinken en zal morgen wel helemaal over zijn. Om 09.00 vertrokken we naar Chandor, de op een na grootste stad van Goa. Allereest bezochten we een grote markt, ontzettend druk en hele smalle paden. Er liepen in klederdracht gestoken meisjes rond die de toeristen aanspraken met de bedoeling ze rond te leiden en uiteraard zoveel mogelijk te verkopen. Ik moest meteen denken aan de bumsters in Gambia. Na de markt kwamen we uit bij een prachtige koffietuin, midden in de stad. Je kon er rustig een kop koffie drinken, heel relaxed. We zouden om 11:45 verder gaan maar dat werd drie kwartier later omdat de bus vast zat in het drukke verkeer. Op een rotonde lagen vader en moeder koe met een pas geboren kalfje. Ze lagen als een dierenfamilie lekker tegen mekaar aan. Ik kreeg meteen het beeld voor me van onze poes die haar jongen voedt. Zo lagen de koeien ook. En het verkeer moet er dan voorzichtig langs, de koe mag absoluut niet gestoord worden.

De bus bracht ons naar de Menezes Braganza Mansion waar een - eens rijke - familie woont die nu het huis heeft opengesteld voor bezoekers om zo in hun levensonderhoud te voorzien. We werden rondgeleid door een superstrenge vrouw des huizes, je mocht helemaal niks, ook geen fotos maken. Maar het was wel heel interessant om haar verhalen te horen, ze sprak vloeiend Engels. Hierna reden we naar het paleis Do Dea (opgezet door een priester) waarvoor eigenlijk weer hetzelfde gold. De familie die er woont heeft geld nodig en stelt daarvoor het paleis open. We werden rondgeleid terwijl het familieleven normaal doorging. Zo zaten op de kinderkamer de kinderen naar t.v. te kijken, ze keken niet op of om. Helemaal eraan gewend dat vreemden hun kamer in kwamen. Ook nu mochten we weer helemaal niks, dus ook geen fotos maken. We sloten het bezoek af met een High Tea bestaande uit o.a. lekkere sandwiches.

Hierna vertrekken we naar ons overnachtingshotel waar ik al over geschreven heb. Om 18:30 komen we bij elkaar om hotel Holiday Inn te bekijken. Ook dit is een luxe hotel, wat minder dan Alila Diwa, maar wel wat gezelliger en drukker. Ook hier krijgen we weer een rondleiding en bekijken een aantal kamers. Prima, netjes, standaard luxe. We zouden in het hotel dineren, maar daar blijkt geen plaats te zijn vanwege een groep die er tussen gekomen is. We gaan naar een visrestaurant dat 5 minuten verderop ligt en ik eet....kip! Het is een net buffet met kleine hapjes, ik eet dus kip, kleine stukjes in een lekkere saus. Trouwens, overal waar we gegeten hebben was het smakelijk, niet overdadig maar gewoon lekker. Na het diner rijden we weer terug naar Alila Diwa waar ik op het terras nog een glaasje wijn drink voordat ik naar de kamer ga om mijn verslag te maken. Wat zal ik vannacht lekker slapen!

Dinsdag 5 oktober 2010

Middernacht, dinsdag op woensdag. Koffer is gepakt en om 03:45 staat de bus klaar om ons naar de luchthaven te brengen. Even het verslag van vandaag maken, en dan snel het bed in om nog een paar uurtjes te slapen.

Vanmorgen in het hotel ontbeten, een uitgebreid en lekker ontbijtbuffet, Om 09:00 vertrokken we richting Oud Goa waar we na ca. 80 minuten aankwamen. De stad werd in de 16e eeuw gesticht en door de Portugezen gekoloniseerd. We bezochten de Shree Shantadurga Temple waarbij we lotusbloemen offerden aan de "Godin van de Vrede (Shantadurga)". Daarna bezochten we de kerk Basilica Dom Jesus met relikwieen van St. Francis Xavier en een bebloed Christusbeeld.

We reden verder en na. ca. 45 minuten maakten we een stop bij een kruidentuin, of beter gezegd een kruidenoerwoud.: Sahakari Spice Farm. Prachtig, het bleek later het hoogtepunt van de dag te zijn! De ontvangst was leuk met zang en dans van een damesgroepje. Er werd een groepsfoto gemaakt en door een poort gingen we onder een regen van bloemenblaadjes naar binnen, ook kregen we een bloemenkrans omgehangen.

Er stond een medewerker op ons te wachten die ons welkom heette met een toespraakje waarbij we allemaal een schaaltje cashew-noten en een thee van citroenkruiden kregen.

Hierna maakten we kennis met een leuk meisje dat ons verder heeft rondgeleid door het bos, niet alleen met kruiden dus maar ook met bananenbomen, koffieplanten en nog veel meer.

Een jongeman liet zien hoe je snel in en uit een palmboom klimt en een oude man stond er met een 50-jaar oude olifant. Er was echter niemand die een ritje wilde maken, was dit wel zo diervriendelijk? Ik had er in ieder geval zo mijn twijfels over.

Na de erg interessante rondleiding werden we naar een soort tent/kiosk gebracht waar lange houten tafels stonden opgesteld en een - alweer heerlijk - lunchbuffet (kip, rijst, gebakken vis etc.) waarbij alles met kruiden uit eigen tuin was bereid. Afgesloten werd de maaltijd met fruit en ijs en het aan ons uitdelen van enkele kadootjes zoals een zakje met van alle soorten 1 kruid. Heel leuk.

De bus stond weer klaar en we reden naar Panjim. We hebben jammer genoeg hier weinig gezien, er waren wel veel moderne winkels. We konden even snel de bus uit en werden midden op straat aangesproken door een "sjaalverkoper". Met - naar ons idee tenminste - goed afdingen kocht iedereen er wel een. Hij ging helemaal mee naar de bushalte en omdat we moesten wachten verkocht hij er nog een groot aantal waardoor hij misschien wel de dag van zijn leven had. Om 17:00 uur waren we weer terug bij het hotel waar ik bij het zwembad nog een kop koffie nam. We liepen nog even naar het strand, ook hier hing de rode vlag en het was er rustig. Een bewaker van het hotel bleef op het strand bij ons totdat we weer terug liepen, er rijden trouwens ook shuttlebusjes tussen het hotel en het strand, via de weg ongeveer 800 meter, schat ik zo.

Om 19:30 had ik met 2 medereizigsters afgesproken om naar een restaurantje te gaan voor ons laatste diner in Goa. We hadden Martins Melody hiervoor uitgekozen en dat bleek een goede zet te zijn. Het was er heel gezellig, heel druk (veel localen) en er was live muziek. Op weg ernaartoe (ca. 10 minuten) regende het weer eens volop, maar in het hotel stonden parapluies voor ons klaar. Ook nu was het eten weer heel lekker (wordt wel eentonig maar het is nu eenmaal steeds lekker) en er werd een goede fles wijn geserveerd. Alles bij elkaar kostte het ongeveer € 14 p.p., echt spotgoedkoop. Terug naar het hotel over een onverlichte weg, oh ja, er was EEN lantaarnpaal. Gelukkig had iemand een zaklamp bij zich zodat we tenminste konden zien waar we liepen. Om 22:00 waren we weer bij het hotel waar we meteen konden uitchecken. Mijn rekening beliep het geweldige bedrag van omgerekend ongeveer € 4, dat was voor 3 capuccinos in een 5-sterren hotel! Na nog een drankje terug naar de kamer en koffer pakken.

Woensdag 6 oktober 2010

Om 18:40 geland op Schiphol, om 22:00 aangekomen met trein in Roermond. Afgehaald door Guus. Ik ben behoorlijk ziek, een mengeling van griep en buikgriep, denk ik. Ben blij dat ik nu thuis ben.

Vrijdag 8 oktober 2010

Gelukkig voel ik me vandaag alweer wat beter, de buikgriep is over. Nu de verkoudheid nog. Het laatste deel van het verslag is nu ook afgemaakt, verder besteed ik wat tijd aan het aanpassen van de informatie op onze sites waarin Goa voorkomt. Aangepast heb ik nu o.a. Goa, ook heb ik er Youtube-filmpjes bijgezocht omdat ik zelf geen tijd gehad heb gehad om te filmen. Fotos heb ik heel veel gemaakt, een aantal ervan zijn nu in deze blog gepubliceerd.